Udział w 53. Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym w 2019 roku przyniósł mi Nagrodę Główną „Basztę” (Grand Prix) w kategorii solistów-instrumentalistów. Festiwalowy występ stał się okazją do udzielenia wywiadu oraz zarejestrowania nagrań dla Programu 2 Polskiego Radia. O przyznanej nagrodzie wówczas jeszcze nie wiedziałem. Rozmowa przeprowadzona przez Kubę Borysiaka ukazała się na antenie w audycji „Źródła” 4 lipca 2019 roku (materiał z udziałem laureatów prezentowano również we wcześniejszym wydaniu z 1 lipca).
Studio nagraniowe w dawnej synagodze
Polskie Radio od lat dokumentuje dorobek wykonawców uczestniczących w kazimierskim festiwalu, tworząc archiwum polskiej kultury tradycyjnej. W 2019 roku tymczasowe studio nagraniowe zorganizowano w przestrzeni dawnej synagogi w Kazimierzu Dolnym. Zarejestrowałem tam zestaw utworów z repertuaru wileńskiego, które wcześniej zaprezentowałem przed komisją konkursową na scenie głównej.
Od muzyki syntezatorowej do kontynuacji rodzinnej tradycji
W rozmowie z Kubą Borysiakiem poruszyliśmy wątek mojej drogi do muzyki tradycyjnej. Mój kontakt z cymbałami nie wynikał z bezpośredniego wychowania w środowisku wiejskich muzykantów. Wcześniejsze doświadczenia artystyczne wiązałem z muzyką elektroniczną – tworzeniem autorskich kompozycji, wydawaniem płyt oraz współpracą z takimi wykonawcami, jak Sławomir Łosowski czy Władysław Komendarek.
Decyzja o zakończeniu tamtego etapu i skupieniu się na cymbałach wynikała z potrzeby kontynuowania rodzinnego przekazu. W mojej rodzinie na cymbałach grał dziadek Józef Krupski oraz jego tragicznie zmarły wnuk Andrzej Zajko. Po ich odejściu linia wykonawcza została przerwana. Mimo braku wcześniejszej umiejętności gry na tym instrumencie oraz braku samego instrumentu, podjąłem decyzję o kontynuacji tej tradycji.
Praca z archiwaliami i wierność przekazowi
Początki nauki wymagały wypracowania indywidualnych metod warsztatowych. Zamówiony instrument dotarł przesyłką kurierską. Materiałem źródłowym stały się nagrania archiwalne Józefa Krupskiego i Andrzeja Zajko, pozyskane z archiwów radiowych oraz ze zbiorów domowych. Ze względu na szybkie tempa wileńskich polek, naukę prowadziłem poprzez wielokrotne zwalnianie temp nagrań na komputerze, co pozwoliło na precyzyjne wyłapanie poszczególnych fraz i ozdobników. Opanowany przeze mnie materiał stanowi obecnie około 20–30% zapisanego na taśmach dorobku dziadka. W swojej praktyce skupiam się na wiernym odtwarzaniu oryginalnych wersji, odkładając własne kompozycje na przyszłość.
Niezależność zawodowa i rozwój wykonawczy
W wywiadzie zwróciłem uwagę na wyraźne rozgraniczenie pracy zawodowej od działalności muzycznej. Prowadzenie firmy zajmującej się projektowaniem narzędzi do obróbki drewna zapewnia mi niezależność finansową, dzięki czemu praktyka muzyczna pozostaje wyłącznie domeną pasji, wolną od presji komercyjnej.
Jak zauważył po festiwalowym występie prof. Piotr Dahlig, opanowywany od lat repertuar stale ewoluuje. Tradycyjna muzyka – przy zachowaniu wierności oryginalnej strukturze – zyskuje z czasem nową dojrzałość brzmieniową i indywidualną ekspresję.
 |
| Fot. Kuba Borysiak. Piotr Krupski w zaaranżowanym studiu Polskiego Radia w Kazimierzu Dolnym |
Zapraszam do posłuchania:
Audycja radiowa 1: 🔊 https://www.polskieradio.pl/377/7374/Artykul/2330559,Swieto-folkloru-53-Festiwal-Kapel-i-Spiewakow-Ludowych-w-Kazimierzu-rozstrzygniety
Audycja radiowa 2: 🔊 https://www.polskieradio.pl/8/478/Artykul/2335066,Piotr-Krupski-i-wilenskie-cymbaly